Recenzje sztuk teatralnych

Czy można śnić obraz, który jest tylko iluzją? A co, jeśli nagle zacznie się poruszać? „Late Lovers of Moon Snow” Teatru Rozbark z Bytomia to taneczna opowieść inspirowana twórczością René Magritte’a – pełna fizycznej, mocnej ekspresji oraz tajemniczych, dziwnych skojarzeń, które przenoszą widza w świat nielogiczności i ludzkich zawiłości. Spektakl balansuje między oryginalnością a nierównością – obok intrygujących, głębokich metaforycznych epizodów pojawiają się fragmenty słabsze, mniej dopracowane. Pokaz jest częścią Międzynarodowego Festiwalu Tańca Współczesnego Zawirowania.

Pablo Remón to hiszpański scenarzysta, dramaturg, reżyser filmowy i teatralny. „Zaćmienie w dwóch aktach” to zabawna sztuka tego autora w realizacji Teatru Narodowego – według pomysłu i reżyserii Grzegorza Małeckiego oraz w pełnej energii grze aktorów Teatru Narodowego. Sztuka oferuje nowe jakości w relacji aktor-widz, takie jak szczerość i lekkość – mimo poruszania poważnych życiowych tematów. Jest prostolinijna, swobodna i pozbawiona patosu. Ta bezpretensjonalność wyczuwalna jest w samym przekazie, w znakomitej, zaangażowanej i błyskotliwej grze aktorskiej oraz w minimalistycznej scenografii.

Teatr Powszechny w Łodzi, w ramach Międzynarodowego Festiwalu Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych, zaprosił widzów do szalonej zabawy, prezentując spektakl „Latający Potwór Spaghetti” Teatru Łaźnia Nowa z Krakowa. Przedstawienie opowiada historię Bobby'ego Hendersona, twórcy pastafarianizmu – satyrycznej religii wyznającej wiarę w Latającego Potwora Spaghetti. Pastafarianizm powstał jako forma protestu przeciwko tradycyjnym Kościołom i ich dogmatom, mając na celu uświadomienie ludziom ich uwikłania w religijne schematy. Główny bohater, ku własnemu zaskoczeniu (bo jest niewierzący), trafia do Piekła. I tu zaczyna się prawdziwa zabawa…

Twórczość Doroty Masłowskiej stanowi pewnego rodzaju barometr zmian zachodzących w polskim społeczeństwie, będąc swoistym odzwierciedleniem naszego dojrzewania. W swojej najnowszej powieści „Magiczna rana” autorka ukazuje zjawiska, które są nowością w społeczeństwie (wiadomo, świat idzie do przodu, wymuszając swoje zmiany), jednocześnie przypominając, że niektóre kwestie nadal pozostają aktualne. Masłowska z charakterystycznym dla siebie absurdalnym humorem i precyzyjną satyrą, demaskuje nonsens wszelkich dziwnych zjawisk. A Spektakl Teatru Słowackiego w Krakowie, oparty na twórczości tej wielkiej autorki, doskonale oddaje brutalną szczerość i błyskotliwe obnażanie społecznych iluzji – zarówno w samym pomyśle, w warstwie scenograficznej, jak i w interpretacji aktorskiej.

Spektakl „Ulisses” Teatru Słowackiego w Krakowie, oparty na powieści Jamesa Joyce’a, ukazuje życie bohaterów, którzy zdają się funkcjonować w odrębnych światach: młodego Stefana Dedalusa poszukującego swojej tożsamości oraz dojrzałego małżeństwa – Leopolda Blooma i jego żony Molly. Choć ich losy wydają się odległe, to w rzeczywistości splatają się w różnorodny sposób. Bohaterowie mijają się, czasami spotykają, ale w końcu to byle jaka codzienność zdaje się ich pochłaniać, nie dając przestrzeni na głębsze relacje i na wnikliwe refleksje o życiu.

Spektakl muzyczny „Serce ze szkła. Musical zen” oparty jest na autobiograficznych wątkach z życia Marii Peszek i Jana Peszka oraz na ich niebanalnych poszukiwaniach i próbach odnalezienia się w relacji z tym skomplikowanym światem. Poruszenie spraw osobistych w musicalu wystawianym w teatrze przed szeroką publicznością może początkowo budzić zdziwienie, jednak opowieść o własnym życiu staje się dla artystów punktem wyjścia do wyrażania głębszych, ponadczasowych refleksji na temat natury ludzkiej. To szalone widowisko powstało dzięki współpracy dwóch teatrów: STUDIO teatrgaleria z Warszawy oraz Teatru Słowackiego z Krakowa. W swojej treści musical bazuje na książce Marii Peszek „Naku*wiam zen”, zaś tematyką i atmosferą nawiązuje do baśni Hansa Christiana Andersena „Królowa Śniegu”.