Recenzje sztuk teatralnych

22 listopada 2025 roku scena Teatru Wielkiego – Opery Narodowej w Warszawie stała się przestrzenią trzech odrębnych opowieści: jednej pulsującej energią i radością, drugiej pełnej intymności i głębokich emocji, oraz trzeciej – zorganizowanej wokół czystej, formalnej struktury. Kontrasty między tymi światami pozwalały widzowi doświadczyć niezwykłej rozpiętości sposobów, w jakie można opowiadać ruchem.

Pełen symboliki i metafory „Prometeusz” to balet w dwóch aktach, zrealizowany w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej w Warszawie w choreografii Krzysztofa Pastora. Twórca przedstawienia w autorski sposób interpretuje grecki mit, koncentrując się na symbolice ognia. Fascynacja metafizyką tego żywiołu sprawia, że w spektaklu taniec zamienia się w rytuał – światło rozjaśnia w nim drogę człowieka ku wolności i postępowi, choć nie bez bólu i nie bez ceny.

„Kreacje” to cykl warsztatów choreograficznych w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej w Warszawie, w których tancerze baletowi samodzielnie tworzą i prezentują własne choreografie, biorąc odpowiedzialność także za całą oprawę artystyczną i organizację swoich spektakli. To przestrzeń twórczych poszukiwań i rozwijania indywidualnego języka ruchu. Z roku na rok coraz wyraźniej krystalizuje się artystyczna dojrzałość uczestników – ich choreografie stają się bardziej świadome, spójne i odważne. Trzy wyjątkowe tegoroczne dzieła – Kristófa Szabó, Antonio Lanzo i Gianniego Melfi – są tego najlepszym dowodem: świadczą o ugruntowanej dojrzałości artystycznej ich twórców i wyrazistym, autorskim języku tanecznym. To choreografie, które mogą z powodzeniem funkcjonować jako samodzielne spektakle sceniczne.