Recenzje sztuk teatralnych

„Mała empiria” to poruszający, intymny spektakl – monodram poświęcony starości i przemijaniu. To swobodnie prowadzona przez Ewelinę Żak opowieść, oparta na eseju Katarzyny Sobczuk, naznaczona ciepłem i osobistym zaangażowaniem aktorki. Postać bohaterki nie jest dana widzowi w gotowej formie – ujawnia się stopniowo, odsłaniając kolejne warstwy doświadczeń życiowych: od lekkości wspomnień po ciężar ciała i zawodność pamięci.

Spektakl „Magiczna rana” Teatru Studio, oparty na tekście Doroty Masłowskiej, ukazuje życie wybranych grup społecznych Warszawy. Ujęty w formę intensywnego teatru psychologicznego, staje się gorzką opowieścią o współczesnej Polsce, oglądaną przez pryzmat stołecznej codzienności. Mimo że w spektaklu nie brakuje absurdu i dużej dawki humoru, dominuje jednak ton przytłoczenia i goryczy. To zestawienie intrygujące, jednak miejscami nadmierne zanurzenie w mrocznej atmosferze osłabia czytelność przesłania autorki tekstu. W rezultacie zaciera się pytanie o odpowiedzialność za polski stan bezradności – ciężar winy zostaje przesunięty na miasto i zewnętrzne okoliczności, które zaczynają funkcjonować jak niewidzialny, bezosobowy sprawca.

W świecie, w którym granice między człowiekiem a technologią coraz bardziej się zacierają, teatr staje się miejscem zadawania najtrudniejszych pytań. Spektakl Natalii Korczakowskiej wystawiony w STUDIO teatrgaleria w Warszawie podejmuje temat sztucznej inteligencji – w głęboko ludzkim wymiarze, stawiając widza wobec pytań o etykę, odpowiedzialność i wpływ postępu technologicznego na naszą codzienność.

W kameralnej przestrzeni Teatru STUDIO powstała poruszająca opowieść o stracie bliskiej osoby. Spektakl „U mnie wszystko w porządku” wyreżyserowany przez Cezarego Tomaszewskiego nie szuka efektów, lecz wnika w ludzkie emocje, ciemniejszą stroną życia i głęboką żałobę. Jego siła tkwi w odwadze mierzenia się z bólem oraz w świadectwie, które pozostaje po tych, którzy odeszli.

Spektakl muzyczny „Serce ze szkła. Musical zen” oparty jest na autobiograficznych wątkach z życia Marii Peszek i Jana Peszka oraz na ich niebanalnych poszukiwaniach i próbach odnalezienia się w relacji z tym skomplikowanym światem. Poruszenie spraw osobistych w musicalu wystawianym w teatrze przed szeroką publicznością może początkowo budzić zdziwienie, jednak opowieść o własnym życiu staje się dla artystów punktem wyjścia do wyrażania głębszych, ponadczasowych refleksji na temat natury ludzkiej. To szalone widowisko powstało dzięki współpracy dwóch teatrów: STUDIO teatrgaleria z Warszawy oraz Teatru Słowackiego z Krakowa. W swojej treści musical bazuje na książce Marii Peszek „Naku*wiam zen”, zaś tematyką i atmosferą nawiązuje do baśni Hansa Christiana Andersena „Królowa Śniegu”.

Spektakl „Scenografia głosów” STUDIO teatrgaleria w Warszawie to performans zespołu osób sprawnych i niesprawnych słuchowo. Jest dostępny zarówno dla osób słyszących, jak i niesłyszących (wypowiadane i wykrzykiwane dźwięki są wyświetlane na ekranie). Tancerze znajdują się na niskich podestach pośrodku foyer Teatru, a choreograf, początkowo w oddaleniu i poza zasięgiem wzroku obserwatorów, wydaje dźwięki, które wpływają na sposób poruszania się tancerzy. Następnie zbliża się do sceny z ogromnym głośnikiem na głowie i z tej nowej perspektywy zaczyna swój taniec władzy.