Recenzje sztuk teatralnych

Od napompowanego, kolorowego pomnika do prób wydostania się z jego wnętrza – między groteską a buntem rozgrywa się „The End” w Komunie Warszawa. To opowieść o końcu, który nie przynosi ukojenia. Nie jest to finał w disneyowskim sensie, lecz raczej moment zawieszenia – bez pocieszenia i jasnej puenty. Co zostaje, gdy znika obietnica szczęśliwego zakończenia, jaką narzucają popkulturowe narracje?

W „Trąbce do słuchania” Wrocławskiego Teatru Współczesnego starość nie jest ani cicha, ani przewidywalna. Jest pełna koloru, absurdu i nieposkromionej wyobraźni. Teatr przywraca jej to, co często odbiera społeczeństwo – podmiotowość, energię i prawo do bycia nieoczywistym. Pokazany w ramach Festiwalu Nowe Epifanie w Warszawie spektakl, inspirowany powieścią o tym samym tytule Leonory Carrington, opowiada o starości w sposób rzadki i odważny – jako o przestrzeni wolności, wyobraźni i nieoczywistej siły. Twórcy sięgają po książkę Carrington, przekładając jej oniryczny, przewrotny język na scenę w bardzo barwny i zaskakujący sposób.

Gość 45. Warszawskich Spotkań Teatralnych – Royal District Theatre Tbilisi z Gruzji – sięgnął po temat bezlitosnej powtarzalności historii. Ujął go w stylizowanej i bezpruderyjnej formie, wobec której trudno pozostać obojętnym. Głośna, intensywna, miejscami utopijna interpretacja osadzona w duchu kampu, wystawia widza na próbę, mieszając bunt z poetyką prowokacji. Spektakl „LIBERTÉ [trigger warning]” to próba artystycznej ekspresji operującej wysokim poziomem abstrakcji. Przez ponad dwie godziny artyści tworzą krzykliwą mozaikę słów i obrazów – nie zawsze oczywistą i jednoznaczną – co sprawia, że odbiór tej sztuki staje się wymagającym doświadczeniem. Można odnieść wrażenie, że twórcy poruszają się w rzeczywistości rządzącej się własnymi zasadami, niekoniecznie licząc się z potrzebą komunikatywności wobec widza.