Recenzje sztuk teatralnych

Sztuka „Uroczystość” Teatru Ludowego w Krakowie, pokazywana w ramach XXXII Międzynarodowego Festiwalu Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych w Łodzi, to przejmująca opowieść o mechanizmach przemocy i wyparcia podtrzymujących za wszelką cenę rodzinny porządek. Pokazuje, jak łatwo ludzie tworzą układy oparte na milczeniu i jak konsekwentnie ich bronią – nawet kosztem najbliższych.

Dom, do którego się wraca – i który w międzyczasie zmienił właściciela. Bo ktoś zdążył wykupić udziały, przejąć kontrolę, utrudnić życie tym, którzy jeszcze w nim mieszkają. Spektakl „Protest kielecki. Do kogo należą Kielce?” Teatru im. Stefana Żeromskiego w Kielcach, prezentowany na XXXII Międzynarodowym Festiwalu Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych w Łodzi, dotyka problemu własności przedwojennych nieruchomości – historii w Polsce niedomkniętej i pełnej napięć. Sztuka nie daje prostych odpowiedzi, ale pokazuje, jak długo to pytanie pozostaje otwarte.

Jak opowiadać o przemocy, by nie odwrócić wzroku? Jak mówić o wojnie, by usłyszeć tych, którzy zostali uciszeni? Spektakl „Ocalone” w reżyserii Mai Kleczewskiej, z Agnieszką Przepiórską w głównej roli, stawia te pytania z niezwykłą siłą. To teatr pamięci – przestrzeń, w której historia staje się krzykiem, żałobą i bezkompromisowym mówieniem prawdy. Grany regularnie w Domu Spotkań z Historią w Warszawie, spektakl zyskał również uznanie na XXXI Międzynarodowym Festiwalu Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych w Łodzi.

W ramach XXXI edycji Międzynarodowego Festiwalu Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych Teatr Powszechny w Łodzi zaprosił widzów na spektakl niecodzienny – żywiołowy, wielowarstwowy i bardzo aktualny. Teatr Zagłębia w Sosnowcu stawia przed widzem pytanie o moc wybaczania – zarówno innym, jak i sobie. Wprowadza nas w świat, gdzie stare urazy zderzają się z pragnieniem uzdrowienia, a postaci zmagają się z ciężarem przeszłości. To opowieść o tym, jak trudno jest uwolnić się od gniewu, ale i o tym, jak wielką siłę może dać akt prawdziwego wybaczenia. Czasem wszystko zaczyna się od książki znalezionej w teatrze. A czasem – od tego, co nigdy nie zostało wypowiedziane. Bo nawet teatr ma swoje sekrety.

Teatr Powszechny w Łodzi, w ramach Międzynarodowego Festiwalu Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych, zaprosił widzów do szalonej zabawy, prezentując spektakl „Latający Potwór Spaghetti” Teatru Łaźnia Nowa z Krakowa. Przedstawienie opowiada historię Bobby'ego Hendersona, twórcy pastafarianizmu – satyrycznej religii wyznającej wiarę w Latającego Potwora Spaghetti. Pastafarianizm powstał jako forma protestu przeciwko tradycyjnym Kościołom i ich dogmatom, mając na celu uświadomienie ludziom ich uwikłania w religijne schematy. Główny bohater, ku własnemu zaskoczeniu (bo jest niewierzący), trafia do Piekła. I tu zaczyna się prawdziwa zabawa…