Przestrzeń refleksji osobistej

Co się dzieje, gdy teatr XXI wieku sięga po dramat, który opiera się na teologicznej wizji świata – i traktuje ją serio? Być może wtedy najostrzej ujawnia się napięcie między sensem jako żywym doświadczeniem a sensem jako strukturą narzuconą z góry – gdy znaczenie przestaje rodzić się w relacji z życiem, a zaczyna funkcjonować jak sztywny dogmat.